ന്യൂയോർക്ക് : മനുഷ്യന്റെ തലച്ചോറിനുള്ളിൽ ഒരു ‘മൂന്നാം കണ്ണ്’ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന കണ്ടെത്തൽ ശാസ്ത്രലോകം സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു.
ബ്രിട്ടനിലെ സസെക്സ് സർവകലാശാലയിലെയും സ്വീഡനിലെ ലണ്ട് സർവകലാശാലയിലെയും ശാസ്ത്രജ്ഞർ സംയുക്തമായി നടത്തിയ ഒരു പഠനത്തെ ആസ്പദമാക്കി പുറത്തുവന്ന വാർത്തകൾ ഇത് പൂർണ്ണമായും ശരിവെയ്ക്കുന്നുണ്ട്.
ആത്മീയതയുമായും മിഥ്യകളുമായും മാത്രം കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ ആശയത്തിന് പരിണാമപരമായ തെളിവുകൾ നിരത്തിക്കൊണ്ടാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞർ രംഗത്തെത്തിയിരിക്കുന്നത്. മനുഷ്യന്റെ തലച്ചോറിന്റെ മധ്യഭാഗത്തായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന, നെന്മണിയുടെ വലുപ്പം മാത്രമുള്ള ‘പീനിയൽ ഗ്രന്ഥി’ആണ് വാസ്തവത്തിൽ ഈ മൂന്നാം കണ്ണിന്റെ ബാക്കിപത്രം.
‘കറന്റ് ബയോളജി’ എന്ന പ്രശസ്ത ശാസ്ത്ര മാസികയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പഠനറിപ്പോർട്ടിലാണ്, സസെക്സ് സർവകലാശാലയിലെ പ്രമുഖ നാഡീശാസ്ത്രജ്ഞനായ പ്രൊഫ. തോമസ് ബാഡൻ്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സംഘം ഇക്കാര്യം വ്യക്തമാക്കുന്നത്. നമ്മുടെ സാധാരണ കണ്ണുകൾ പോലെ കാഴ്ചകൾ കാണാൻ ഈ അന്തർലീനമായ കണ്ണിന് സാധിക്കില്ലെങ്കിലും, പ്രകാശത്തെ തിരിച്ചറിയാനും ശരീരത്തിന്റെ ജൈവഘടികാരത്തെ നിയന്ത്രിക്കാനും ഇതിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ട്.
കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് ജീവിച്ചിരുന്ന നമ്മുടെ പൂർവ്വികരായ ജീവികളിൽ തലയുടെ മുകളിൽ പ്രകാശത്തെ നേരിട്ട് തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കുന്ന ഒരു മൂന്നാം കണ്ണ് നിലനിന്നിരുന്നു എന്നാണ് ഈ പുതിയ പഠനം അവകാശപ്പെടുന്നത്. ഏകദേശം 500 മുതൽ 600 മില്യൺ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലെ ചെളിയിലും ഇരുട്ടിലും ജീവിച്ചിരുന്ന ആദ്യകാല ജീവികളിൽ ഈ പ്രത്യേകത ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഇരുണ്ട അന്തരീക്ഷത്തിൽ ജീവിച്ചതുമൂലം ഇവയുടെ ഇരുവശങ്ങളിലുമുള്ള കണ്ണുകളുടെ പ്രവർത്തനശേഷി ക്രമേണ ഇല്ലാതായി. എന്നാൽ തലയുടെ മധ്യഭാഗത്തായി പ്രകാശത്തെ തിരിച്ചറിയാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക കോശസമൂഹം നിലനിന്നു. ഇതിനെ ശാസ്ത്രജ്ഞർ ‘മീഡിയൻ ഐ’ അല്ലെങ്കിൽ മധ്യക്കണ്ണ് എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
ആഴക്കടലിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ പകലും രാവും തിരിച്ചറിയാനും, മുകളിലേക്കും താഴേക്കുമുള്ള ദിശ മനസ്സിലാക്കാനും ഈ മധ്യക്കണ്ണാണ് അവരെ സഹായിച്ചിരുന്നത്. പിൽക്കാലത്ത് ഈ ജീവികൾ കരയിലേക്ക് മാറുകയും പരിണാമ പ്രക്രിയയിലൂടെ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമായ ശരീരഘടന കൈവരിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, തലയ്ക്ക് മുകളിലുള്ള കണ്ണിന്റെ നേരിട്ടുള്ള ആവശ്യം ഇല്ലാതായി.
തുടർന്ന് ഈ അവയവം തലച്ചോറിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ചുരുങ്ങുകയും പീനിയൽ ഗ്രന്ഥിയായി മാറുകയും ചെയ്തു. പീനിയൽ ഗ്രന്ഥിയുടെ കോശഘടന പരിശോധിച്ച ശാസ്ത്രജ്ഞർ അത്ഭുതകരമായ ചില വസ്തുതകൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഗ്രന്ഥിയിലെ കോശങ്ങൾക്ക് നമ്മുടെ കണ്ണിലെ റെറ്റിനയിലുള്ള പ്രകാശഗ്രാഹി കോശങ്ങളുമായി ഘടനാപരമായി വലിയ സാമ്യമുണ്ട്.
മാത്രവുമല്ല, നമ്മുടെ കണ്ണ് വികസിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ റെറ്റിനയുടെ ഒരു പ്രോട്ടോടൈപ്പ് രൂപം ഈ മധ്യക്കണ്ണിൽ രൂപപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നാണ് ഗവേഷകർ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. പരിണാമ പ്രക്രിയയിൽ ഈ മധ്യക്കണ്ണ് വിഭജിക്കപ്പെടുകയും അതിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ ഇരുവശങ്ങളിലേക്കും നീങ്ങി ഇന്നത്തെ നമ്മുടെ കണ്ണുകളിലെ റെറ്റിനയായി മാറുകയും ചെയ്തു. അതിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് അവശേഷിച്ച ഘടനയാണ് തലച്ചോറിനുള്ളിലെ പീനിയൽ ഗ്രന്ഥി. ജനിതക വിവരങ്ങളും പുരാതന ജീവികളുടെ ഫോസിലുകളും ആധുനിക ജീവികളുടെ ശരീരഘടനയും വിശകലനം ചെയ്താണ് ശാസ്ത്രജ്ഞർ ഈ നിഗമനത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നത്.
നിലവിൽ മനുഷ്യന്റെ തലച്ചോറിനുള്ളിൽ പ്രകാശത്തിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും ഒറ്റപ്പെട്ടാണ് പീനിയൽ ഗ്രന്ഥി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇതിന് പ്രകാശത്തെ നേരിട്ട് ആഗിരണം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. എങ്കിലും നമ്മുടെ സാധാരണ കണ്ണുകളിലൂടെ എത്തുന്ന പ്രകാശ സിഗ്നലുകളെ സ്വീകരിക്കാൻ ഇതിന് സാധിക്കും.
രാത്രികാലങ്ങളിൽ പ്രകാശം കുറയുമ്പോൾ ഈ ഗ്രന്ഥി ‘മെലാടോണിൻ’ എന്ന ഹോർമോൺ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ഹോർമോണാണ് മനുഷ്യശരീരത്തിന് ഉറങ്ങാനുള്ള സമയമായി എന്ന സന്ദേശം നൽകുന്നത്. ശരീരത്തിന്റെ 24 മണിക്കൂർ നീളുന്ന ജൈവഘടികാരത്തെ കൃത്യമായി നിലനിർത്തുന്നത് പീനിയൽ ഗ്രന്ഥിയാണ്.
ചുരുക്കത്തിൽ, ഇന്ന് നമ്മെ ഉറങ്ങാനും ഉണരാനും സഹായിക്കുന്ന ഈ സംവിധാനം 600 മില്യൺ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ജീവിച്ചിരുന്ന പൂർവ്വികരുടെ മൂന്നാം കണ്ണിന്റെ പരിണാമ ഫലമാണെന്നത് ശാസ്ത്രലോകത്തെ വിസ്മയിപ്പിക്കുന്നു. മനുഷ്യനിൽ ഇത് തലച്ചോറിനുള്ളിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുകയാണെങ്കിലും ചില ആധുനിക ജീവികളിൽ ഈ മൂന്നാം കണ്ണ് ഇന്നും തലയ്ക്ക് പുറത്ത് ദൃശ്യമാണ്.
ന്യൂസിലാൻഡിൽ കാണപ്പെടുന്ന ‘തുവാതാര’ എന്ന അപൂർവ്വ ഇനം ഉരഗ വർഗ്ഗത്തിൽ പെട്ട ജീവി ഇതിന് ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ്. ഇവയുടെ തലയുടെ മുകളിലായി ഒരു മൂന്നാം കണ്ണ് കാണാം. ഇതിന് സ്വന്തമായി ലെൻസും റെറ്റിനയും നാഡീബന്ധങ്ങളുമുണ്ട്. വ്യക്തമായ കാഴ്ചകൾ കാണാൻ കഴിയില്ലെങ്കിലും മുകളിൽ നിന്നുള്ള പ്രകാശവ്യതിയാനങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാൻ ഇവയ്ക്ക് ഈ കണ്ണ് സഹായകരമാണ്.
സൂര്യപ്രകാശം ഏൽക്കേണ്ട സമയവും ശത്രുക്കളിൽ നിന്ന് ഒളിക്കേണ്ട സമയവും തീരുമാനിക്കാൻ തുവാതാരകൾ ഈ കണ്ണിനെയാണ് ആശ്രയിക്കുന്നത്. ഭാരതീയ ആത്മീയ പാരമ്പര്യത്തിലും യോഗ ശാസ്ത്രത്തിലും പീനിയൽ ഗ്രന്ഥിയുടെ സ്ഥാനത്തെ ‘ആജ്ഞാചക്രം’ അല്ലെങ്കിൽ ‘മൂന്നാം കണ്ണ്’ എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.
ധ്യാനത്തിലൂടെയും യോഗയിലൂടെയും ഈ ഭാഗം ഉണർത്തുന്നത് വഴി ഉയർന്ന ജ്ഞാനവും ഉൾക്കാഴ്ചയും കൈവരിക്കാനാകുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ആത്മീയമായ ഈ അവകാശവാദങ്ങൾക്ക് ശാസ്ത്രീയമായ തെളിവുകൾ ഇതുവരെ ലഭിച്ചിട്ടില്ല.
ശാസ്ത്രത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇത് ഉറക്കത്തെയും ഹോർമോണുകളെയും നിയന്ത്രിക്കുന്ന കേവലം ഒരു ജൈവിക അവയവം മാത്രമാണ്. എങ്കിലും, ആത്മീയത നൂറ്റാണ്ടുകളായി വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ‘മൂന്നാം കണ്ണ്’ എന്ന സങ്കല്പത്തിന് പിന്നിൽ ശക്തമായ ഒരു പരിണാമ ചരിത്രമുണ്ടെന്ന് സസെക്സ് സർവകലാശാലയിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ ഈ കണ്ടെത്തൽ അടിവരയിടുന്നു. മനുഷ്യശരീരത്തിലെ അത്ഭുതകരമായ ജൈവ രഹസ്യങ്ങളിലേക്ക് വെളിച്ചം വീശുന്നതാണ് ഈ പുതിയ ശാസ്ത്ര റിപ്പോർട്ട്.
