ലണ്ടൻ: കയ്യെഴുത്തും അൽഷിമേഴ്സ്,ഡിമെൻഷ്യ തുടങ്ങിയ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്ന സ്മൃതിനാശ രോഗങ്ങളും തമ്മിൽ ബന്ധമുണ്ടോ ? ഉണ്ടെന്നാണ് ശാസ്ത്രീയമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ട വസ്തുതകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.
ലോകമെമ്പാടുമുള്ള നിരവധി നാഡീരോഗ വിദഗ്ധരും മനശാസ്ത്രജ്ഞരും നടത്തിയ പഠനങ്ങളിൽ നിന്ന് ഓർമ്മക്കുറവ് സംബന്ധിച്ച രോഗങ്ങളുടെ ആദ്യകാല ലക്ഷണങ്ങളിൽ ഒന്ന് കയ്യെഴുത്തിലുണ്ടാകുന്ന മാറ്റങ്ങളാണെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
മനുഷ്യന്റെ സങ്കീർണ്ണമായ ചിന്താമണ്ഡലങ്ങളെയും ആശയങ്ങളെയും കടലാസിലേക്ക് പകർത്തുന്ന കേവലമൊരു ശാരീരിക പ്രവൃത്തി മാത്രമല്ല കയ്യെഴുത്ത്; മറിച്ച് അത് തലച്ചോറിന്റെ സങ്കീർണ്ണമായ ഒട്ടനവധി പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ കൃത്യമായ ഒരു സംയോജനമാണ്. ഭാഷാശേഷി, ഓർമ്മശക്തി, പേശികളുടെ സൂക്ഷ്മമായ ചലനം, കാഴ്ച, ശ്രദ്ധ, ഏകാഗ്രത എന്നിവയെല്ലാം വളരെ കൃത്യമായി ഏകോപിപ്പിച്ചാൽ മാത്രമേ ഒരാൾക്ക് അക്ഷരങ്ങൾ തെറ്റാതെയും വരികൾ നേരെയും അർത്ഥവത്തായും എഴുതാൻ സാധിക്കൂ.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ, തലച്ചോറിലെ നാഡീകോശങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള തകരാറുകൾ സംഭവിക്കുകയോ ഓർമ്മകളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന കോശങ്ങൾ നശിക്കാൻ തുടങ്ങുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ, അതിന്റെ ആദ്യത്തെ പ്രതിഫലനങ്ങൾ പലപ്പോഴും രോഗിയുടെ കയ്യെഴുത്തിൽ കാണാൻ കഴിയും.
അൽഷിമേഴ്സ്, ഡിമെൻഷ്യ തുടങ്ങിയ ഗുരുതരമായ സ്മൃതിനാശ രോഗങ്ങൾ ബാധിക്കുന്നവരിൽ അവരുടെ രോഗലക്ഷണങ്ങൾ ബാഹ്യമായി പ്രകടമാകുന്നതിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് തന്നെ കയ്യെഴുത്തിൽ വളരെ സൂക്ഷ്മമായ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങുമെന്നാണ് ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രവും പുതിയ ഗവേഷണങ്ങളും വ്യക്തമാക്കുന്നത്.
പലപ്പോഴും രോഗം ഗുരുതരാവസ്ഥയിൽ എത്തുമ്പോഴോ രോഗിക്ക് സ്വന്തം പേരോ ബന്ധുക്കളെ തന്നെയോ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലോ ആണ് പലരിലും സ്മൃതിനാശം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ കയ്യെഴുത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ ഒരു ‘ബയോമാർക്കർ’ അഥവാ രോഗനിർണ്ണയത്തിനുള്ള പ്രാഥമിക സൂചകമായി ഉപയോഗിച്ചാൽ, രോഗം വളരെ നേരത്തെ തന്നെ കണ്ടുപിടിക്കാനും വേണ്ട പ്രതിരോധ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആരംഭിക്കാനും സാധിക്കും.
സ്മൃതിനാശ രോഗങ്ങളുടെ തുടക്കത്തിൽ ഒരു വ്യക്തിയുടെ കയ്യെഴുത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട മാറ്റങ്ങളിലൊന്ന് അക്ഷരങ്ങളുടെ വലിപ്പക്കുറവാണ്. ‘മൈക്രോഗ്രാഫിയ’ എന്നാണ് വൈദ്യശാസ്ത്ര ലോകത്ത് ഇതിനെ വിളിക്കുന്നത്. പാർക്കിൻസൺസ് പോലെയുള്ള നാഡീരോഗങ്ങളുള്ളവരിലും ഈ ലക്ഷണം സാധാരണയായി കണ്ടുവരാറുണ്ട്.
മുൻപ് വലിയ അക്ഷരങ്ങളിൽ വളരെ വ്യക്തമായി എഴുതിയിരുന്നവർ ക്രമേണ വളരെ ചെറിയ അക്ഷരങ്ങളിൽ കുത്തിക്കുറിച്ച് എഴുതുന്ന രീതിയിലേക്ക് മാറുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ, വരികൾ തമ്മിലുള്ള അകലം കൃത്യമായി പാലിക്കാനോ, കടലാസിന്റെ അതിരുകൾ അഥവാ മാർജിൻ എവിടെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി എഴുതാനോ ഇവർക്ക് വലിയ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപ്പെടുന്നു.
തലച്ചോറിൻ്റെ ‘സ്പേഷ്യൽ അവയർനെസ്സ്’ അഥവാ സ്ഥലകാല ബോധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഭാഗങ്ങൾക്ക് ക്ഷയം സംഭവിക്കുന്നതാണ് ഈ അവസ്ഥയ്ക്ക് പ്രധാന കാരണം. ചിലർക്ക് ഒരു വെള്ളക്കടലാസിൽ നേരായ വരികളിൽ എഴുതാൻ സാധിക്കാതെ വരികയും വരികൾ അകാരണമായി മുകളിലേക്കോ താഴേക്കോ ചരിഞ്ഞുപോവുകയും ചെയ്യുന്നതായി പഠനങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.
കണ്ടെഴുത്തിന്റെ വേഗതയും പേനയോ പെൻസിലോ പിടിക്കുമ്പോൾ വിരലുകൾ കൊടുക്കുന്ന സമ്മർദ്ദവും മറ്റൊരു പ്രധാന ഘടകമാണ്. സ്മൃതിനാശം ആരംഭിക്കുന്നവരിൽ എഴുത്തിന്റെ വേഗത ഗണ്യമായി കുറയുന്നതായി ഗവേഷകർ നിരന്തരം കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. മുൻപ് വേഗത്തിൽ എഴുതിയിരുന്നവർക്ക് ഓരോ അക്ഷരവും എഴുതാൻ പിന്നീട് കൂടുതൽ സമയം ആവശ്യമായി വന്നേക്കാം.
ഒപ്പം പേന കടലാസിൽ അമർത്തി എഴുതാനുള്ള പേശികളുടെ ശേഷി കുറയുകയും തൽഫലമായി അക്ഷരങ്ങൾക്ക് മങ്ങൽ അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്യും. പേശികളുടെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനൊപ്പം തലച്ചോറിൽ നിന്ന് കൈകളിലേക്കും വിരലുകളിലേക്കുമുള്ള സന്ദേശ കൈമാറ്റം മന്ദഗതിയിലാകുന്നതുമാണ് ഈ മാറ്റങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ പ്രധാന ശാസ്ത്രീയ കാരണം.
ആധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യയുടെയും നിർമ്മിത ബുദ്ധിയുടെയും സഹായത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഡിജിറ്റൽ സ്മാർട്ട് പേനകൾ ഉപയോഗിച്ച് നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ, വയോധികരുടെ എഴുത്തിന്റെ വേഗതയിലുള്ള നേരിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ പോലും കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്താനും അവയെ വരാനിരിക്കുന്ന ഡിമെൻഷ്യയുടെ കൃത്യമായ മുന്നറിയിപ്പായി കണക്കാക്കാനും ഗവേഷകർക്ക് ഇന്ന് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ശാരീരികവും യാന്ത്രികവുമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്ക് പുറമെ, ഭാഷാപരമായ പിഴവുകളും സ്മൃതിനാശത്തിൻ്റെ ലക്ഷണമായി കയ്യെഴുത്തിൽ വ്യാപകമായി കടന്നുകൂടാറുണ്ട്. അക്ഷരത്തെറ്റുകൾ മുൻപില്ലാത്തവിധം വർദ്ധിക്കുക, ഒരു വാചകം എഴുതുമ്പോൾ ഇടയ്ക്കിടെ വാക്കുകൾ മറന്നുപോവുക, ഒരേ വാക്ക് തന്നെ അബദ്ധത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും എഴുതുക, വാചകങ്ങളുടെ വ്യാകരണം പൂർണ്ണമായും തെറ്റുക എന്നിവയെല്ലാം അൽഷിമേഴ്സ് രോഗത്തിന്റെ വ്യക്തമായ പ്രാരംഭ സൂചനകളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ചിലപ്പോൾ എഴുതിത്തുടങ്ങിയ ഒരു ആശയം പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയാതെ വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന അവസ്ഥയും കാണാം. തലച്ചോറിലെ ഓർമ്മകളെയും ഭാഷാ പ്രയോഗത്തെയും നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളായ ‘ഹിപ്പോക്യാമ്പസ്’ പോലെയുള്ള ഇടങ്ങളിൽ അസാധാരണമായ രീതിയിൽ പ്രോട്ടീനുകൾ അടിഞ്ഞുകൂടി കോശങ്ങൾ നശിക്കുന്നതാണ് ഇത്തരത്തിൽ ചിന്തകളും എഴുത്തും തമ്മിലുള്ള ജൈവികമായ ബന്ധം ഇല്ലാതാക്കുന്നത്. പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കാനും ഓർമ്മിച്ചെടുക്കാനുമുള്ള കഴിവ് നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ, വർഷങ്ങളായി ശീലിച്ച ഭാഷയുടെ ഘടനയും ഇവർക്ക് അന്യമായിത്തുടങ്ങുന്നു.
മുൻകാലങ്ങളിൽ ഒരു വ്യക്തി അയച്ച കത്തുകളോ അവർ വർഷങ്ങളായി എഴുതിയ ഡയറിക്കുറിപ്പുകളോ പരിശോധിച്ചാൽ, കാലക്രമേണ അവരുടെ കയ്യെഴുത്തിൽ വന്ന മാറ്റങ്ങൾ സാമാന്യ ജനങ്ങൾക്ക് പോലും എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും. പ്രായമാകുമ്പോൾ കാഴ്ചക്കുറവ് കൊണ്ടോ സന്ധിവേദന കൊണ്ടോ അക്ഷരങ്ങൾ മോശമാകുന്നത് വളരെ സ്വാഭാവികമാണ്.
എന്നാൽ സ്മൃതിനാശം മൂലമുള്ള മാറ്റങ്ങൾ തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്. വെറുമൊരു അക്ഷരപ്പിശക് എന്നതിലുപരി, എഴുതുന്ന വിഷയത്തിന്റെ അർത്ഥം തന്നെ നഷ്ടപ്പെടുന്ന രീതിയിലുള്ള മാറ്റങ്ങളാണ് സ്മൃതിനാശ രോഗികളിൽ കാണുക. ഉദാഹരണത്തിന്, വർഷങ്ങളായി ബാങ്ക് ചെക്കുകൾ തെറ്റുകൂടാതെ എഴുതുന്ന ഒരാൾക്ക് പെട്ടെന്ന് അക്കങ്ങൾ അക്ഷരത്തിൽ എഴുതാൻ കഴിയാതെ വരികയോ, വളരെ ലളിതമായ വാക്കുകളുടെ സ്പെല്ലിംഗ് മറന്നുപോവുകയോ, സ്വന്തം ഒപ്പ് ഇടാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് നേരിടുകയോ ചെയ്യുന്നത് വളരെ ഗൗരവമായി തന്നെ കാണേണ്ടതുണ്ട്. ഇത്തരം ലക്ഷണങ്ങൾ പലപ്പോഴും വാർദ്ധക്യത്തിൻ്റെ കേവലമായ വിസ്മൃതിയല്ല, മറിച്ച് തലച്ചോറിനെ കാർന്നുതിന്നുന്ന ഒരു വലിയ രോഗത്തിന്റെ തുടക്കമാകാം.
രോഗനിർണ്ണയ രംഗത്ത് ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ തീർച്ചയായും വളരെ വലിയ പ്രതീക്ഷയാണ് വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിന് നൽകുന്നത്. ഇന്ന് അൽഷിമേഴ്സ്, ഡിമെൻഷ്യ തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി ഭേദമാക്കാൻ പര്യാപ്തമായ മരുന്നുകൾ മെഡിക്കൽ സയൻസിൽ ലഭ്യമല്ലെങ്കിലും, തുടക്കത്തിൽ തന്നെ രോഗം കൃത്യമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞാൽ ജീവിതശൈലിയിലുള്ള മാറ്റങ്ങളിലൂടെയും മാനസിക ഉല്ലാസം നൽകുന്ന പ്രത്യേക വ്യായാമങ്ങളിലൂടെയും രോഗത്തിന്റെ തീവ്രത ഒരു പരിധിവരെ കുറയ്ക്കാനും, ഓർമ്മശക്തി അതിവേഗം നശിച്ചുപോകാതെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനും തീർച്ചയായും സാധിക്കും.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ വീടുകളിലെ പ്രായമായവരുടെ ദൈനംദിന പ്രവൃത്തികളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് അവർ എഴുതുന്ന കൊച്ചുകൊച്ചു കുറിപ്പുകളിലോ വീട്ടുസാധനങ്ങൾ വാങ്ങാനുള്ള ലിസ്റ്റുകളിലോ എന്തെങ്കിലും അസാധാരണമായ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടാൽ അത് വാർദ്ധക്യസഹജമായ സാധാരണ പ്രശ്നമാണെന്ന് കരുതി തള്ളിക്കളയാൻ പാടില്ല. പകരം ഉടൻ തന്നെ നാഡീരോഗ വിദഗ്ധരായ ഡോക്ടർമാരുടെ നിർദ്ദേശം തേടേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.
ചുരുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, മനുഷ്യന്റെ ആരോഗ്യനിലയുടെയും തലച്ചോറിന്റെ പ്രവർത്തനക്ഷമതയുടെയും ഒരു സുതാര്യമായ കണ്ണാടി കൂടിയാണ് ഓരോരുത്തരുടെയും കയ്യെഴുത്ത്. ശരീരവും മനസ്സും തലച്ചോറിലെ കോശങ്ങളും തമ്മിലുള്ള അദൃശ്യമായ ബന്ധത്തെയാണ് അത് ഓരോ വരിയിലൂടെയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഓർമ്മകൾ മാഞ്ഞുതുടങ്ങുന്നതിൻ്റെ ആദ്യത്തെ അപായസൂചനകൾ പലപ്പോഴും അവരുടെ തലച്ചോറ് പുറത്തേക്ക് നൽകുന്നത് വിരൽത്തുമ്പുകളിലൂടെയും പേനത്തുമ്പുകളിലൂടെയുമാണ്.
അതിനാൽ, കയ്യെഴുത്തിലുണ്ടാകുന്ന ഇത്തരം മാറ്റങ്ങളെ വെറുമൊരു ശീലമാറ്റമായി മാത്രം കാണാതെ, അത് നാഡീവ്യൂഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു സുപ്രധാന സൂചകമായി പരിഗണിക്കണം. പ്രായമാകുന്നവരോട് വേണ്ടത്ര കരുതലും സ്നേഹവും നൽകുകയും അവരുടെ ചെറിയ മാറ്റങ്ങളെപ്പോലും കൃത്യമായി നിരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്താൽ സ്മൃതിനാശം എന്ന ഈ മഹാമാരിയെ വലിയൊരു പരിധിവരെ നേരത്തെ കണ്ടെത്താനും നേരിടാനും നമുക്ക് കഴിയുമെന്ന് ആരോഗ്യ വിദഗ്ധർ പറയുന്നു.
