ന്യൂഡൽഹി : ലോകബാങ്കിന്‍റെ പുതിയ റിപ്പോർട്ട് അനുസരിച്ച് രാജ്യത്തെ ദാരിദ്ര്യ നിരക്കിൽ വലിയ കുറവ്.
2011 മുതൽ 2023 വരെയുള്ള 12 വർഷത്തെ കാലയളവിൽ ഏകദേശം 49.6 കോടി ആളുകളാണ് പട്ടിണിയിൽ നിന്ന് മുക്തി നേടിയത്. ഇത് രാജ്യത്തിൻ്റെ സാമ്പത്തിക ചരിത്രത്തിൽ വളരെ നിർണായകമായ ഒരു നേട്ടമാണ്.
ലോക രാജ്യങ്ങളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന തരത്തിലുള്ള പുരോഗതിയാണ് ഇന്ത്യ ഈ രംഗത്ത് കൈവരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ലോകബാങ്ക് 2026 ഒക്ടോബറിൽ പുറത്തിറക്കിയ റിപ്പോർട്ടിലാണ് ഈ വിവരങ്ങൾ ഉള്ളത്. റിപ്പോർട്ട് അനുസരിച്ച് അതിദാരിദ്ര്യ നിരക്ക് 27.1 ശതമാനത്തിൽ നിന്ന് 2.6 ശതമാനമായി കുറഞ്ഞു. സാമ്പത്തിക വളർച്ചയും സാമൂഹിക വികസന പദ്ധതികളും ഇതിന് വലിയ പിന്തുണ നൽകി.
ലോകത്ത് ഏറ്റവും വേഗത്തിൽ ദാരിദ്ര്യം കുറച്ച രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഇന്ത്യ മാറി.പണത്തിന്‍റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ദാരിദ്ര്യത്തിലും ജനങ്ങളുടെ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളിലുള്ള ദാരിദ്ര്യത്തിലും ഒരുപോലെ പുരോഗതി ഉണ്ടാക്കി. താഴ്ന്ന വരുമാനക്കാരിലും ഇടത്തരം വരുമാനക്കാരിലും ദാരിദ്ര്യ നിരക്ക് കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
പ്രതിദിനം 4.20 ഡോളറിൽ താഴെ വരുമാനമുള്ളവരെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് താഴ്ന്ന ഇടത്തരം വരുമാന രാജ്യങ്ങളുടെ ദാരിദ്ര്യരേഖ കണക്കാക്കുന്നത്. 2021ലെ വാങ്ങൽ ശേഷി അഥവാ പർച്ചേസിങ് പവർ പാരിറ്റി കണക്കുകൾ അനുസരിച്ച് വലിയ മാറ്റം വന്നു. ഈ വിഭാഗത്തിൽ ഉള്ളവരുടെ നിരക്ക് 2011ൽ 57.7 ശതമാനമായിരുന്നു. അത് 2023ൽ 16.1 ശതമാനമായി കുറഞ്ഞു.
ദാരിദ്ര്യ നിരക്ക് കുറയാൻ പ്രധാനമായും മൂന്ന് കാരണങ്ങളാണ് ഉള്ളത്. ജനങ്ങളുടെ ഉപഭോഗച്ചെലവും വാങ്ങൽ ശേഷിയും വർധിച്ചതാണ് ആദ്യത്തെ കാരണം. കൂടുതൽ തൊഴിലവസരങ്ങൾ ഉണ്ടായതാണ് രണ്ടാമത്തെ കാരണം. പ്രത്യേകിച്ചും സ്ത്രീകൾക്കിടയിൽ തൊഴിൽ പങ്കാളിത്തം വർധിച്ചു. ഗ്രാമീണ മേഖലയിലെ സ്ത്രീകൾ ശമ്പളമുള്ള ജോലികളിലേക്ക് കൂടുതലായി കടന്നുവന്നു.
സാമൂഹിക സുരക്ഷാ പദ്ധതികളുടെ വ്യാപനമാണ് മൂന്നാമത്തെ കാരണം. ഭക്ഷ്യ സബ്‌സിഡി ഉൾപ്പെടെയുള്ള സർക്കാറിൻ്റെ വിവിധ സഹായങ്ങൾ ജനങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചു. ഈ ഘടകങ്ങൾ എല്ലാം ചേർന്ന് ജനങ്ങളുടെ സാധാരണ ജീവിത നിലവാരം മെച്ചപ്പെടുത്തി.
2028 ആകുമ്പോഴേക്കും ഇന്ത്യയിലെ ദാരിദ്ര്യം ഇനിയും കുറയുമെന്ന് ലോകബാങ്ക് പ്രവചിക്കുന്നു. എന്നാൽ വരും വർഷങ്ങളിൽ ദാരിദ്ര്യം കുറയുന്നതിന്‍റെ വേഗം അല്പം മന്ദഗതിയിലായേക്കാം.
പ്രതിദിനം 4.20 ഡോളർ എന്ന ദാരിദ്ര്യരേഖ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള നിരക്ക് 2026ൽ 14.2 ശതമാനമാണ്. അത് 2028ഓടെ 12.1 ശതമാനമായി കുറയുമെന്നാണ് ലോകബാങ്കിന്‍റെ കണക്കുകൂട്ടൽ. എന്നാൽ ഇവ സൂചനാപരമായ കണക്കുകൾ മാത്രമാണ്. പുതിയ തൊഴിൽവിപണി വിവരങ്ങളും സാമ്പത്തിക കണക്കുകളും വരുമ്പോൾ ഇതിൽ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.
വരുമാനം മാത്രമല്ല ജീവിതത്തിന്‍റെ മറ്റു വശങ്ങളും ദാരിദ്ര്യ നിർണയത്തിൽ പ്രധാനമാണ്. ആരോഗ്യം, വിദ്യാഭ്യാസം, ജീവിതസൗകര്യങ്ങൾ എന്നിവ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ബഹുമുഖ ദാരിദ്ര്യത്തിലും രാജ്യം വലിയ പുരോഗതി നേടി.
ഓക്സ്ഫഡ് പോവർട്ടി – ഹ്യൂമൻ ഡെവലപ്മെന്‍റ് ഇനിഷ്യേറ്റീവ് തയ്യാറാക്കിയ ഇൻഡക്സ് അനുസരിച്ച് ദാരിദ്ര്യനിരക്ക് 2005-06 കാലയളവിൽ 53.8 ശതമാനമായിരുന്നു. അത് 2019-21ൽ 16.4 ശതമാനമായി കുറഞ്ഞു. ലോകബാങ്കിന്‍റെ ബഹുമുഖ ദാരിദ്ര്യം അടിസ്ഥാനമാക്കിയ കണക്കനുസരിച്ച് 2022-23ൽ ഈ നിരക്ക് 15.5 ശതമാനമായിരുന്നു.
രാജ്യത്തുടനീളം ഒരേ വേഗത്തിലല്ല ദാരിദ്ര്യം കുറയുന്നത് എന്നത് ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. ദരിദ്രരിൽ 57 ശതമാനവും ഉത്തർപ്രദേശ് മുതൽ പശ്ചിമ ബംഗാൾ വരെയുള്ള തുടർച്ചയായ മേഖലയിലാണ് ഉള്ളത്. ഈ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ കൂടുതൽ ഉല്പാദനക്ഷമമായ തൊഴിലവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കണം. എങ്കിൽ മാത്രമേ ദാരിദ്ര്യം ഇനിയും വേഗത്തിൽ കുറയ്ക്കാൻ സാധിക്കൂ.
തൊഴിൽ രംഗത്ത് വലിയ വളർച്ച സൃഷ്ടിക്കാൻ സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2017 മുതൽ 2023 വരെയുള്ള കാലയളവിൽ ഏകദേശം 13.4 കോടി ആളുകൾക്ക് പുതുതായി തൊഴിൽ ലഭിച്ചു. ഇതേ കാലയളവിൽ തൊഴിൽപ്രായത്തിലുള്ള ജനസംഖ്യ വളർന്നതിനേക്കാൾ ഇരട്ടി വേഗത്തിലായിരുന്നു തൊഴിൽ വർധനവ്.
അതേസമയം യുവാക്കൾക്കിടയിലെ തൊഴിലില്ലായ്മ ഇപ്പോഴും പ്രധാന ആശങ്കയായി നിലനിൽക്കുന്നു. 2026 സാമ്പത്തിക വർഷത്തിൻ്റെ ആദ്യ പാദത്തിൽ 14.6 ശതമാനമായിരുന്നു യുവജനങ്ങളിലെ തൊഴിലില്ലായ്മ. അത് 2027 സാമ്പത്തിക വർഷത്തിൻ്റെ ആദ്യ പാദത്തിൽ 15.9 ശതമാനമായി ഉയർന്നു. ഗ്രാമീണ മേഖലയിലെ യുവതികൾക്കിടയിലാണ് ഈ വർധനവ് കൂടുതൽ പ്രകടമായത്.
തൊഴിലവസരങ്ങൾ വർധിച്ചെങ്കിലും യഥാർഥ വേതനത്തിൽ കാര്യമായ വർധനവ് ഉണ്ടായിട്ടില്ല. കുറഞ്ഞ ഉല്പാദനക്ഷമതയുള്ള മേഖലകളിലാണ് കൂടുതൽ തൊഴിലുകൾ ഉണ്ടായത്. ഇത് സാമ്പത്തിക സുരക്ഷിതത്വത്തിന് പൂർണ്ണമായി സഹായിക്കുന്നില്ല.
കുടുംബങ്ങളുടെ ഉപഭോഗ സർവേകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ദാരിദ്ര്യനിരക്ക് കണക്കാക്കുന്നത്. സമീപകാലത്തുണ്ടായ ഈ പുരോഗതി യഥാർഥ ജീവിതനിലവാരത്തിലെ മാറ്റങ്ങളെ മാത്രമല്ല സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്ന കണക്കെടുപ്പ് രീതികളിൽ വന്ന മെച്ചപ്പെടുത്തലുകളെക്കൂടിയാണ് ഇത് കാണിക്കുന്നത്.
കോടിക്കണക്കിന് ആളുകൾ പട്ടിണിയിൽ നിന്ന് മുക്തി നേടി എന്നത് വലിയ ഒരു നേട്ടമാണ്. എങ്കിലും യുവാക്കളുടെ തൊഴിലില്ലായ്മയും പ്രാദേശികമായ തടസ്സങ്ങളും പരിഹരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. വേതന വർധന ഉറപ്പാക്കിയാൽ മാത്രമേ പൂർണ്ണമായ സാമ്പത്തിക വളർച്ച കൈവരിക്കാൻ സാധിക്കൂ.
