ന്യൂഡൽഹി: സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിൻ്റെ പേരിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാലം ജയിൽവാസം അനുഭവിച്ച വ്യക്തി വി.ഡി.സവർക്കറാണോ ? അല്ല എന്ന് ചരിത്രം പറയുന്നു.
ചരിത്രം എപ്പോഴും ജയിച്ചവരുടെയോ ഉച്ചത്തിൽ കേൾക്കപ്പെട്ടവരുടെയോ മാത്രം കഥയാവരുത്; അത് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട വസ്തുതകളുടെ കൃത്യമായ വിശകലനമാകണം.
സ്വാതന്ത്ര്യസമര പോരാളികളെക്കുറിച്ചും അവരുടെ ത്യാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുമുള്ള ചർച്ചകൾ സജീവമാകുമ്പോൾ, പലപ്പോഴും രാഷ്ട്രീയ ലാഭങ്ങൾക്കായി ചരിത്രം തിരുത്തിയെഴുതപ്പെടുകയോ യഥാർത്ഥ നായകർ തമസ്കരിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യാറുണ്ട്. ഇതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണയാണ് സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിൻ്റെ പേരിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാലം ജയിൽവാസം അനുഭവിച്ച വ്യക്തി സവർക്കറാണെന്ന പ്രചാരണം. എന്നാൽ, ചരിത്രരേഖകളെ നിഷ്പക്ഷമായി സമീപിച്ചാൽ ഈ വാദം തികച്ചും വസ്തുതാവിരുദ്ധമാണെന്ന് കാണാം.
ബ്രിട്ടീഷ് കോടതി രണ്ട് ജീവപര്യന്തം ശിക്ഷകളായി ആകെ 50 വർഷത്തെ തടവുശിക്ഷ വിധിച്ചുവെങ്കിലും, ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകൂടത്തിന് നിരന്തരം ദയാഹർജികൾ അയച്ചതിനെത്തുടർന്ന് സവർക്കർ യഥാർത്ഥത്തിൽ നേരിട്ട് ജയിലിൽ കഴിഞ്ഞത് 13 വർഷത്തോളം മാത്രമാണ്.
എന്നാൽ, ഒരൊറ്റ മാപ്പപേക്ഷ പോലും എഴുതിനൽകാതെ, ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ ക്രൂരമായ തടവറകളിൽ ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും സർഗ്ഗാത്മകമായ 30 വർഷത്തോളം ഹോമിച്ചത് വിപ്ലവകാരിയായ പണ്ഡിറ്റ് പരമാനന്ദ് ആയിരുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യപോരാട്ടത്തിൽ സവർക്കറല്ല, മറിച്ച് പണ്ഡിറ്റ് പരമാനന്ദാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാലം ജയിൽവാസം അനുഭവിച്ചത്.
1892-ൽ ഉത്തരപ്രദേശിലെ ഹമീർപൂരിൽ ജനിച്ച പണ്ഡിറ്റ് പരമാനന്ദിന് വിപ്ലവം രക്തത്തിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്നതായിരുന്നു. ചെറുപ്പത്തിൽത്തന്നെ ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധ ആശയങ്ങളിലേക്ക് ആകൃഷ്ടനായ അദ്ദേഹം, സായുധ വിപ്ലവത്തിലൂടെ മാത്രമേ ഭാരതത്തിന് സ്വാതന്ത്ര്യം നേടാനാവൂ എന്ന് ഉറച്ചുവിശ്വസിച്ചു.
കേവലം പ്രതിഷേധങ്ങളിൽ ഒതുങ്ങാതെ വിപ്ലവം അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ സംഘടിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം മുന്നിട്ടിറങ്ങി. ഇതിനായി അമേരിക്ക, ജപ്പാൻ, തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ എന്നിവ സന്ദർശിക്കുകയും വിദേശത്തുനിന്നും ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി പോരാടിയ ഗദർ പാർട്ടി പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സജീവ നേതാവായി മാറുകയും ചെയ്തു.
1915-ൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തിനുള്ളിൽ കലാപം ഉണ്ടാക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ട് ഗദർ പാർട്ടി ആസൂത്രണം ചെയ്ത സായുധ വിപ്ലവ ശ്രമത്തിന്റെ പ്രധാന സംഘാടകരിൽ ഒരാളായിരുന്നു പണ്ഡിറ്റ് പരമാനന്ദ്. ഈ ഗൂഢാലോചന പുറത്തായതോടെ അറസ്റ്റിലായ അദ്ദേഹത്തിന് ഒന്നാം ലാഹോർ ഗൂഢാലോചന കേസിൽ ബ്രിട്ടീഷ് പ്രത്യേക ട്രൈബ്യൂണൽ ജീവപര്യന്തം തടവുശിക്ഷ വിധിച്ചു.
ശിക്ഷ വിധിക്കപ്പെട്ട പണ്ഡിറ്റ് പരമാനന്ദിനെ ബ്രിട്ടീഷുകാർ അയച്ചത് ക്രൂരതയുടെ പര്യായമായ ആൻഡമാനിലെ സെല്ലുലാർ ജയിലിലേക്കായിരുന്നു (കാലാപാനി). ഏകാന്തതടവും അമാനുഷികമായ ശാരീരിക പീഡനങ്ങളും കൊണ്ട് തടവുകാരുടെ മനോവീര്യം തകർക്കാൻ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ഇടമായിരുന്നു അത്. ഇവിടെവച്ചാണ് വിപ്ലവകാരികളുടെ നിലപാടുകളിലെ ഉറപ്പ് പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്.
തടവറയിലെ കഠിനശിക്ഷകളിൽ മനസ്സ് തകർന്ന് സവർക്കർ അടക്കമുള്ളവർ ബ്രിട്ടീഷ് ഗവൺമെൻ്റിന് വിധേയത്വം വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് ദയാഹർജികൾ സമർപ്പിച്ചപ്പോൾ, പണ്ഡിറ്റ് പരമാനന്ദ് ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരികളുടെ മുഖത്തുനോക്കി പോരാടുകയാണ് ചെയ്തത്. ജയിൽ സൂപ്രണ്ടിന്റെ ക്രൂരതകൾക്കെതിരെ ജയിലിനുള്ളിൽ സഹതടവുകാരെ സംഘടിപ്പിച്ച് പ്രതികരിക്കാനും അദ്ദേഹം മടിച്ചില്ല.
1915-ൽ ആൻഡമാനിലേക്ക് മാറ്റപ്പെട്ട അദ്ദേഹം 1922 വരെ അവിടെ തുടർന്നു. തുടർന്ന് യെർവാഡ ജയിൽ, രത്നഗിരി ജയിൽ, സബർമതി ജയിൽ എന്നിങ്ങനെ വിവിധ കഠിന തടവറകളിലേക്ക് അദ്ദേഹം മാറ്റപ്പെട്ടു. 1937-ലാണ് (22 വർഷത്തെ തുടർച്ചയായ തടവിന് ശേഷം) അദ്ദേഹം ആദ്യമായി ജയിൽ മോചിതനാകുന്നത്.
എന്നാൽ, സ്വാതന്ത്ര്യതൃഷ്ണ അടങ്ങാത്ത അദ്ദേഹം പുറത്തിറങ്ങിയ ശേഷവും ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ സജീവമായി. തുടർന്ന് 1942-ലെ ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി വീണ്ടും അറസ്റ്റിലാവുകയും സുൽത്താൻപൂർ, അലഹബാദ് തുടങ്ങിയ ജയിലുകളിലായി വർഷങ്ങളോളം തടവിൽ കഴിയുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ പല ഘട്ടങ്ങളിലായി ആകെ 30 വർഷത്തോളമാണ് അദ്ദേഹം തടവറയ്ക്കുള്ളിൽ കഴിച്ചുകൂട്ടിയത്.
ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ പ്രസ്ഥാന കാലത്ത് അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ജയിലിൽ കഴിഞ്ഞ മഹാത്മാഗാന്ധി പോലും പണ്ഡിറ്റ് പരമാനന്ദിൻ്റെ സഹനത്തെയും നിലപാടുകളിലെ ഉറപ്പിനെയും അത്ഭുതത്തോടെയാണ് വീക്ഷിച്ചത്. എന്നാൽ, സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര ഇന്ത്യയിൽ രാഷ്ട്രീയ താൽപ്പര്യങ്ങളുടെയും പ്രചാരണങ്ങളുടെയും പുകമറയിൽ ഈ മഹാത്മാവിന്റെ പേര് ചരിത്രപുസ്തകങ്ങളിൽ നിന്ന് വഴുതിപ്പോയി.
സ്വന്തം ജീവിതത്തിൻ്റെ മുക്കാൽ പങ്കും രാജ്യത്തിനായി തടവറകളിൽ ഹോമിച്ച പണ്ഡിറ്റ് പരമാനന്ദിനെപ്പോലുള്ള യഥാർത്ഥ പോരാളികളെ മറന്നുപോവുകയും, മാപ്പപേക്ഷ നൽകി ജയിൽ മോചിതരായവരെ ‘വീരന്മാരായി’ ചിത്രീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ചരിത്രത്തോടും വരുംതലമുറയോടും ചെയ്യുന്ന അനീതിയാണ്. ചരിത്രസത്യങ്ങൾ ഭയമില്ലാതെ ഉറക്കെ പറയേണ്ട സമയമാണിത്.
